Eileen Gray

Eileen Gray 

Kathleen Eileen Moray Gray (1878 - 1976) was een Ierse meubelontwerper, architect en pionier van de Moderne architectuur. In haar jeugd ontwikkelde Eileen Gray al snel een liefde voor kunst, mede dankzij haar vader die schilder was. Op haar twintigste was ze één van de eerste vrouwen die toegelaten werd aan de Slade School of Art in London. Eileen Gray kreeg een stageplek bij een lakspuiter en ontwikkelde zichzelf als één van de meest toonaangevende ontwerpers in dit vakgebied. Ze ontwierp onder meer lakpanelen en kamerschermen.

Art Nouveau Stijl

Tijdens een bezoekje aan Parijs kwam ze in contact met de Art Nouveau Stijl en met name het werk van Charles Rennie Mackintosh. Al snel hierna verhuisde Gray naar Parijs waar ze haar studie voortzette aan de Académie Julian en de Académie Colarrois. In 1906 veranderde ze haar stijl radicaal: ze knipte haar haar kort, droeg mannenpakken en had zowel mannelijke als vrouwelijke minnaars.

Eileen Gray bijzondere technieken

Niet alleen haar uiterlijk, ook haar stijl ontwikkelde zich verder en Gray specialiseerde zich in Japanse laktechnieken. In 1913 exposeert ze op de Salon des Artistes Décorateurs met haar eigen gelakte schermen en panelen met motieven. In 1919 kreeg ze de opdracht om het appartement aan de Rue de Lota van Mme Mathieu Lévy in te richten. Hiervoor ontwierp ze onder meer haar beroemde gelakte blokschermen.

Eileen Gray in samenwerking met Le Corbusier

Op een steile rotswand in Roquebrune bij Menton (Franse Riviera) bouwde Eileen Gray tussen 1926 en 1929 een huis met zicht op zee. Speciaal hiervoor ontwierp Gray een groot aantal meubels. Echter, slechts enkele hiervan zijn daadwerkelijk in productie genomen. In de jaren ’30 bracht Le Corbusier enkele muurschilderingen aan in het huis. Dit zeer tegen de zin in van Eileen Gray die deze daad als een vernieling van haar kunstwerk beschouwde.

Tijdens de 20-er en 30-er jaren werd Eileen Gray één van de voorvechters van revolutionaire ideeën op ontwerpgebied. Ze werkt daarbij nauw samen met andere ontwerpers, waaronder Le Corbusier. Haar werk raakte steeds meer beïnvloed door de zuivere geometrische vormen van De Stijl. Mede door haar ontmoeting met De Stijl architect Jan Wils. Vooral haar slaapkamerboudoir voor Monte Carlo dat getoond werd op de Salon des Artistes Décorateurs viel in de smaak bij de avant-garde in Nederland. Veel van haar meubels waren uit stalen buizen vervaardigd en kenmerkend was het feit dat ze veranderbaar waren : Tafels konden door panelen worden vergroot, waardoor ze plaatsbesparend waren.

Eileen Gray was in haar tijd een unicum : Een succesvol ontwerpster in een wereld gedomineerd door mannen. Zij wordt nu beschouwd als één van de belangrijkste vrouwelijke ontwerpers/architecten van de 20ste eeuw.